Sportowe Kalendarium urodzinowe – 2 kwietnia

Sportowe Kalendarium urodzinowe: Sprawdź, jakie osoby związane ze sportem obchodzą urodziny 2 kwietnia

Nicki Pedersen, żużlowiec (44l.)

Wspaniały zawodnik. Chwilami mocno kontrowersyjny i budzący wśród kibiców niechęć. Jednak trzeba przyznać szczerze, że trudno sobie wyobrazić żużel bez Duńczyka. W swojej bogatej karierze osiągnął wiele. Na czoło wysuwają się złote medale indywidualnych mistrzostw świata (2003,2007,2008). Dwa ostatnie tytuły zdobył w sposób bezapelacyjny, zapewniając sobie złoto na jedną rundę przed końcem cyklu Grand Prix. Oprócz trzech złotych krążków ma także jeden srebrny i trzy brązowe.

Pedersen w polskiej lidze zwiedził wiele klubów. Na dłużej zakotwiczył tylko w Unii Leszno, którą reprezentował w latach 2014-2017. Właśnie z tym klubem wywalczył jedyne dwa tytuły drużynowego mistrza Polski. Duńczyk trzy razy zostawał najskuteczniejszym zawodnikiem naszej ligi. Za każdym razem reprezentował inny klub (2007- Marma Rzeszów, 2008- Włókniarz Częstochowa, 2012-Wybrzeże Gdańsk).
Od jakiegoś czasu Pedersen nie jeździ już w cyklu Grand Prix. Wygrał aż 17 turniejów i 48 razy stawał na podium.

Per Elofsson, biegacz narciarski (44l.)

Sympatyczny Szwed, którego śmiało można nazwać legendą biegów narciarskich. Elofsson niedosyt może odczuwać jedynie, jeśli chodzi o występy na igrzyskach olimpijskich. W swojej karierze zdobył tylko i aż jeden krążek na tej imprezie. Miało to miejsce w Salt Lake City w 2002 roku w biegu na 20 km stylem łączonym.

Poza tym wywalczył pięć medali mistrzostw świata, w tym trzy złote. Był specjalistą w biegach łączonych na 20 km. Dwa tytuły mistrzowskie wywalczył właśnie w tej konkurencji odpowiednio w Lahti w 2001 roku i dwa lata później w Val di Fiemme. Trzecie złoto wywalczył również w 2001 roku, wygrywając bieg stylem klasycznym na 15 km. Do tych sukcesów Elofsson dołożył dwa zwycięstwa w klasyfikacji końcowej Pucharu Świata za sezony 2000/2001 oraz 2001/2002

Miralem Pjanić, piłkarz (31l.)

Zawodnik rodem z Bośni i Hercegowiny. Występuje na boisku jako pomocnik. Obecnie gra w Barcelonie, a wcześniej miał przyjemność reprezentować inne świetne kluby takie jak: Olympique Lyon, AS Roma czy Juventus. Z tym ostatnim zespołem dotarł w 2017 roku do finału Ligi Mistrzów, który przegrał. W 2014 roku brał udział na mundialu.

Teddy Sheringham, piłkarz (55l.)

Solidny napastnik znany głównie z gola strzelonego w szalonym finale Ligi Mistrzów przeciwko Bayernowi Monachium w 1999 roku. Oczywiście Sheringham reprezentował wówczas Manchester United, ale wcześniej grywał też w innych znanych klubach, czyli Nottingham Forrest oraz Tottenhamie. Jednak to w klubie z Manchesteru przeżywał lata chwały i triumfów. Oprócz pucharu Ligi Mistrzów wywalczył z zespołem z Old Trafford także trzy tytuły mistrza Anglii.

Teddy Sheringham rozegrał 51 meczów w barwach reprezentacji Anglii, strzelając 11 goli. Piłką nożną bawił się bardzo długo. Karierę zakończył dopiero w wieku 42 lat w barwach Colchester United.

Linford Christie, lekkoatleta (61l.)

Można powiedzieć, że był przodkiem Usaina Bolta, jeśli chodzi o występy sprinterskie. Urodził się na Jamajce, ale na arenie międzynarodowej reprezentował Wielką Brytanię. Przełom lat 80-tych i 90-tych jest szczytem wyników osiąganych przez tego zawodnika. W 1988 roku na igrzyskach olimpijskich w Seulu w biegu na 100 metrów wywalczył srebro indywidualnie oraz w sztafecie. Natomiast cztery lata później w Barcelonie był bezkonkurencyjny i zasłużenie sięgnął po złoto.

Do sukcesów na igrzyskach dołożył także wiele medali innych imprez, m.in. cztery medale na mistrzostwach świata ( jedno złoto, jedno srebro, dwa brązy) oraz sześć krążków na europejskim czempionacie (trzy złota, jedno srebro, dwa brązy). W 1999 roku cieniem na jego karierę pokryło się zawieszenie za stosowanie niedozwolonych środków w organizmie.

Juha Kankkunen, kierowca rajdowy (62l.)

Wielki Fin, który zachwycał na trasach rajdów WRC i nie tylko. Cztery razy został mistrzem świata (1986,1987,1991,1993). Do tego dołożył wicemistrzostwo w 1992 roku. Skoro już przywołuję liczby, to muszę napisać, że wygrał 23 rajdy w mistrzostwach świata i 75 razy stał na podium. Chwilami był w takiej formie, że zwyciężał i stawał na pudle wszędzie, gdzie się dało to zrobić. W swoim dorobku ma m.in. wygrane na Safari, w Nowej Zelandii, Australii, Argentynie i oczywiście w ojczystej Finlandii.

Kankkunen przez wiele lat prezentował wysoki poziom. Pierwszy rajd wygrał w 1985 roku, a ostatni 14 lat później. W międzyczasie potwierdził swoją wielkość, wygrywając Rajd Dakar w 1988 roku.

Tradycyjnie informacje pochodzą z własnej wiedzy oraz w większości z Wikipedii.
Czytaj także:
Kalendarium – 1 kwietnia

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *